ماشین ها برای سرعت ساخته شده اند و مردم می توانند ماشین های سریع تری طراحی و بسازند، اما چرا که نه؟ نه این که اسب بخار موتور کافی نیست، اما فناوری ترمز نمی تواند ادامه یابد. بدون ترمز، سرعتی وجود ندارد و حداکثر سرعت خودرو همیشه با عملکرد ترمز محدود می شود. این مقاله بر روی اشکال رایج ترمز فعلی خودروها تمرکز دارد و ساختار و اجزای سیستم ترمز و ویژگی های آنها را با هم درک می کند.
فرم ترمز
در حال حاضر دو نوع اصلی ترمز در خودروهای داخلی وجود دارد: ترمزهای درام و دیسکی ترمزها
اصل ترمز آنها یکسان است، یعنی قسمت ثابت غیر چرخشی (کفک ترمز / لنت) بخشی (درام ترمز / دیسک) را که با چرخ می چرخد با نیروی خاصی فشار می دهد و چرخ را مجبور به ترمز می کند.
ترمز درام
اجزای سازنده: از درام ترمز، کفشک ترمز، آستر اصطکاکی، فنر برگشتی، سیلندر چرخ ترمز و سایر اجزا تشکیل شده است.
درام ترمز از چدن ساخته شده است و ظاهری شبیه به یک درام دارد، به همین دلیل نام ترمز درام به این دلیل است.
فرآیند ترمزگیری: هنگامی که پدال ترمز بر روی آن قرار می گیرد، روغن ترمز از طریق لوله روغن ترمز وارد سیلندر چرخ ترمز می شود و کفش های ترمز را فشار می دهد تا در دو جهت بالا و پایین حرکت کنند. قسمت داخلی اصطکاک ایجاد می کند که باعث ایجاد اثر ترمز می شود.
ویژگی ها: مزایای ترمزهای درام هزینه ساخت پایین، کار پایدار و تعمیر و نگهداری آسان است. بنابراین در چرخ های عقب خودروهای اقتصادی رایج است.
ترمز دیسکی
اجزاء: دیسک ترمز، کالیپر ترمز، لنت ترمز، پیستون و سیلندر چرخ ترمز و سایر اجزاء.
فرآیند ترمزگیری: هنگامی که پدال ترمز روی آن قرار می گیرد، روغن ترمز از لوله روغن ترمز عبور می کند و از سیلندر چرخ ترمز عبور می کند تا پیستون را فشار دهد تا کالیپر ترمز را فشار دهد.
لنتهای اصطکاک روی کالیپرها روی دیسکهای ترمز روی چرخها ساییده میشوند تا اثر ترمز ایجاد کنند.
ویژگی ها: ظاهر زیبا، وزن سبک، هزینه ساخت بالا، اتلاف سریع حرارت و اثر ترمز خوب.
به خصوص در حال حاضر ترمزهای دیسکی تهویهدار، لنتهای تهویهدار و دریچههای رایجتر در وسط دیسک ترمز طراحی میشوند که ظرفیت اتلاف حرارت دیسک ترمز را بهبود میبخشد، بنابراین در اتومبیلهای اسپرت یا اتومبیلهای مسابقهای استفاده میشود. فوق العاده رایج است.
دیسک ترمز خارجی پورشه 911
ترمز سرامیکی
در مقایسه با دیسک های ترمز معمولی، دیسک های ترمز سرامیکی دارای ویژگی های وزن سبک، مقاومت در برابر دمای بالا و مقاومت در برابر سایش هستند. دیسک های ترمز معمولی تحت ترمز کامل مستعد گرمای زیاد و فرورفتگی حرارتی هستند و عملکرد ترمز به میزان زیادی کاهش می یابد، در حالی که دیسک های ترمز سرامیکی مقاومت حرارتی خوبی دارند و عملکرد مقاومت حرارتی آنها چندین برابر دیسک های ترمز معمولی است. . اما هزینه بالای آن باعث می شود فقط در ابرخودروها ظاهر شود.
ترمز دستی
به طور کلی به ترمز دستی خودروها ترمز دستی نیز می گویند که معمولاً به صورت ترمز درام بر روی چرخ های عقب چیده می شود، بنابراین با کشیدن ترمز دستی فقط دو چرخ عقب ترمز می شوند. در برخی از مدل های رده بالا، ترمز دستی الکترونیکی به تدریج جایگزین ترمز دستی سنتی شد. ترمزهای دستی الکترونیکی تقریباً به دو نوع تقسیم می شوند که یکی از آنها استنوع طناب کشییعنی از موتور الکتریکی برای جایگزینی مستقیم سیم کشی دستی قبلی استفاده می شود. دومی استنوع کولیس انتگرالیعنی استفاده از موتور الکتریکی و مکانیزم کاهش سرعت برای عمل مستقیم بر روی دیسک ترمز برای تشخیص ترمز دستی.
ترمز دستی کابلی سنتی
ترمز دستی الکترونیکی
بوستر ترمز
حتی اگر کمک هیدرولیک برای کمک به ترمز راننده وجود داشته باشد، اما برای خانم هایی که قدرت زیادی ندارند، اگر قدرت کافی برای پا گذاشتن روی پدال ترمز را نداشته باشند، در مواقع اضطراری بسیار خطرناک خواهد بود.
به تقویت کننده ترمز، تقویت کننده خلاء نیز گفته می شود که شبیه ماهیتابه است. اصل کار بسیار ساده است، یعنی محفظه داخلی بوستر توسط دیافراگم محفظه هوا به دو قسمت تقسیم می شود و محفظه هوا در سمت دور از پدال ترمز با لوله ورودی موتور به منیفولد ورودی موتور متصل می شود. برای تشکیل فشار منفی هنگامی که پدال ترمز روی آن قرار می گیرد، محفظه هوای نزدیک پدال وارد جو می شود، بنابراین از اختلاف فشار هوای جو برای فشار دادن قطعات سیلندر اصلی ترمز برای دستیابی به اثر تقویت ترمز استفاده می شود.
ظاهر تقویت کننده ترمز
نمودار شماتیک تقویت کننده ترمز، قسمت قرمز حالت فشار منفی است. هنگامی که پدال ترمز را فشار می دهید، فشار هوا در سمت راست دیافراگم محفظه هوا بزرگتر از سمت چپ است، بنابراین اختلاف فشار هوا وجود دارد.
سیستم کنترل الکترونیکی سیستم ترمز
به منظور اطمینان از ایمنی ترمز راننده و افزایش لذت رانندگی، مهندسان خودرو را به برخی از سیستم های کمک الکترونیکی پیشرفته مجهز کرده اند.
EBA-سیستم کمکی ترمز اضطراری
سیستم کمکی ترمز اضطراری برای افزایش خودکار نیروی ترمز در یک لحظه استفاده می شود، زمانی که ECU رایانه سواری متوجه شد که راننده ترمز اضطراری را انجام می دهد تا از وضعیت خطرناک به دلیل قدرت ناکافی راننده جلوگیری شود.
هنگامی که زمان رها کردن پدال گاز و پا گذاشتن روی ترمزهای دریافتی توسط سنسور، سرعت و نیروی ترمز روی ترمز مطابق با الزامات باشد، ECU بلافاصله اقدامات ترمز اضطراری را شروع می کند و نیروی ترمز به طور کامل فقط در مدت زمان کوتاه اعمال می شود. چند میلی ثانیه راننده زمان بسیار بیشتری برای فشار دادن پدال ترمز به پایین دارد که می تواند
ABS-سیستم ترمز ضد قفل
سیستم ترمز ضد قفل. این یک سیستم کنترل ایمنی خودرو با مزایایضد لغزش و ضد قفلو غیره در خودروها بسیار مورد استفاده قرار گرفته است. ABS عمدتاً ازواحد کنترل ECU، سنسور سرعت چرخ، دستگاه تنظیم فشار ترمز و مدار کنترل ترمز.
در طول فرآیند ترمز، واحد کنترل ABS به طور مداوم سیگنال سرعت چرخ را از سنسور سرعت چرخ دریافت می کند و آن را پردازش می کند تا تعیین کند که آیا چرخ در شرف قفل شدن است یا خیر. ویژگی ترمز ABS این است کههنگامی که چرخ به نقطه بحرانی قفل میل می کند، فشار سیلندر ترمز با افزایش فشار سیلندر ترمز اصلی افزایش نمی یابد و فشار نزدیک به نقطه بحرانی قفل تغییر می کند.
اگر قضاوت شود که چرخ قفل نیست، دستگاه تنظیم فشار ترمز کار نمی کند و نیروی ترمز همچنان افزایش می یابد. اگر تشخیص داده شود که یک چرخ در شرف قفل شدن است، ECU دستورالعملی را به دستگاه تنظیم فشار ترمز ارسال می کند تا سیلندر ترمز و چرخ ترمز را ببندد. اگر تشخیص داده شود که چرخ قفل است و می لغزد، فرمانی به دستگاه تنظیم فشار ترمز ارسال می کند تا فشار روغن سیلندر چرخ ترمز را کاهش دهد و نیروی ترمز را کاهش دهد.
ESP-برنامه پایداری الکترونیکی
سیستم ESP در واقع توسعه ای از عملکردهای ABS (سیستم ترمز ضد قفل) و ASR (سیستم ضد لغزش چرخ محرک) است که می توان گفت بالاترین نوع دستگاه ضد لغزش در خودروهای فعلی است. این عمدتا از مجموعه کنترل و سنسور فرمان (نظارت بر زاویه فرمان فرمان)، سنسور چرخ (نظارت بر سرعت و چرخش هر چرخ)، سنسور لغزش جانبی (نظارت بر وضعیت چرخش بدنه خودرو حول محور طولی تشکیل شده است. سنسور شتاب جانبی (نظارت هنگام چرخش خودرو به نیروی گریز از مرکز) و غیره. واحد کنترل از طریق سیگنال های این سنسورها وضعیت حرکت خودرو را ارزیابی می کند و سپس دستورات کنترلی را ارسال می کند.
هنگامی که مانعی به طور ناگهانی در جلوی وسیله نقلیه ظاهر می شود، راننده باید به سرعت به سمت چپ بپیچد. در این زمان، سنسور فرمان این سیگنال را به مجموعه کنترل ESP ارسال می کند. مستقیماً به سمت مانع خواهد رفت. در این زمان، سیستم ESP فوراً چرخهای عقب را ترمز میکند تا نیروی واکنش مورد نیاز فرمان ایجاد شود تا خودرو مطابق با قصد فرمان حرکت کند.
اگر بعد از پیچیدن در لاین سمت چپ که خودرو در آن در حال حرکت است، در جهت مخالف هدایت کنید، خودرو در معرض خطر بیش فرمانی قرار می گیرد، با گشتاور زیادی به سمت راست که عقب خودرو به سمت چپ می چرخد. در این زمان، سیستم ESP چرخ جلوی چپ را ترمز می کند، گشتاور کاهش می یابد و خودرو به آرامی می چرخد.